Auchan Noir Absolu 90 % ciemna (2024; 2026)

90% kakao w przypadku zwyklejszych czekolad na pewno nie jest moją ulubioną zawartością i rzadko takie mnie kuszą. A choć lubię serie porównawcze, to nie wiem, czy świadomie zaplanowałabym obiekt dzisiejszej recenzji  w tak krótkiej odległości czasowej od DM Bio Edelbitter Schokolade 90 % Kakao, ale jakoś tak wyszło.

Auchan Noir Absolu 90 % to ciemna czekolada o zawartości 90% kakao.

Po otwarciu poczułam mocno palono-prażony zapach, oddający drzewa i drewno częściowo spalone. Pomyślałam o ściętym drewnie i ognisku nieopodal lasu. Rozeszła się też lekko duszna, znacząca słodycz wanilii, która starała się maskować maślaność. Ta bowiem także zdradziła swoją obecność. W tle zaznaczyły się orzeszki ziemne, także prażone.

Tabliczka wydawała się sucha i skalista. Przy łamaniu okazała się bardzo twarda i mająca ostre brzegi. Trzaskała głośno w krucho-skaliście-szklisty sposób. Mimo że nie kruszyła się, kojarzyła mi się z kruszonym szkłem.

W ustach rozpływała się leniwie, powoli. Najpierw była nieco niechętna, ale potem miękła, dając się poznać jako kremowo-maślana. Z czasem zdradziła swój pyliście-ziarnisty charakter. Próbowała to jakby wtłoczyć w bardziej maziście-kremowe realia. Była zbita, a zarazem plastyczna. Końcowo pylistość przełożyła się na suchość w ustach. Trafiłam w niej na sporo niedomielonych drobinek kakao.

W smaku przywitała mnie słodycz, do której szybko doleciała cierpkość. Zepchnęła słodycz z pierwszego planu, gdzie ta nie odważyła się już potem zawitać.

Cierpkość wystartowała z wysokiego pułapu, acz zaraz trochę się uspokoiła. Oddawała cięte drewno i drewniane bale ścięte już jakiś czas temu... A jeszcze pamiętające las? Zaplątała się przy nich wilgoć i aromatyczność lasu, bogatej flory.

Gorzkość rosła powoli, acz konsekwentnie. Do drzew i drewna dodała nutę drewna palonego. Niemal zwęglonego? Była silna, lecz nie siekierowa; czuć w niej trochę odtłuszczonego kakao w proszku, przekładającego się na prosty charakter.

W ciemnym lesie mieszanym odnotowałam lekki kwasek. Słodycz schowała się wśród drzew i przemykała między nimi. Połączyła wanilię i nieco żywiczny, cierpkawy akcent.

Mniej więcej w połowie rozpływania się kęsa wkroczyła maślaność. Także nie próżnowała. Po chwili jednak doskoczyły do niej prażone orzeszki arachidowe. Same w sobie wydały mi się lekko prażono-maślane. Na pewno z maślaną nutą trochę łagodziły gorzkość i cierpkość, acz orzeszki robiły to już w dobrym stylu. I jednak nie za mocno. 

Leśne nuty z tła tchnęły w kompozycję pewną... soczystość roślin? Bardziej wilgoć... Pomyślałam o mchu. Podniósł słodycz i umocnił poczucie ciepła, wcześniej związanego głównie z palono-prażonym wątkiem.

Słodycz zaserwowała sporo wanilii. Ta maskowała trochę i maślaność, i cukier. Ogólnie nie była wysoka, ale wanilia wyszła ciężko i nieco przytłaczająco. Końcowo mocno związała się z cierpkimi balami drewna.

Po zjedzeniu został posmak wanilii i cierpko-spalonego drewna. Może trochę dymu, a także las, z mnóstwem drzew, pewnym ciepłem i rześkością roślin, ale przede wszystkim jako motyw drzewny. 

Czekolada w zasadzie była dobra, ale nie szczególnie warta polecenia. Porządnie gorzka, mimo że czuć uproszczenie kakao w proszku i nie za słodka - to jej niewątpliwe zalety. Nuty drzew, lasu, drewnianych bali i drewna spalonego to proste, ale przyjemne zestawienie. Maślaność na szczęście przeszła w fistaszki. Wanilia wyszła trochę za ciężko w tym splocie, ale i ona nie podpadła mi bardzo. Ogół był prosty i zwyczajnie w porządku. Można zjeść, jak się kupiło, ale nie kupiłabym, znając efekt.

ocena: 6/10

kupiłam: Auchan

cena: 7,49 zł

kaloryczność: 624 kcal / 100 g

czy kupię znów: nie

Skład: miazga kakaowa, tłuszcz kakaowy, cukier, odtłuszczone kakao w proszku, naturalny aromat waniliowy

---------------------

Aktualizacja: 10.2026

Gdy jadłam coraz to kolejne odnowione, zmienione czekolady marki własnej Auchan, robiłam się coraz bardziej markotna. Z niezłych czekolad w niewygórowanej cenie zrobiły się czekoladami niewartymi zakupu. Szkoda. A jednak w składzie tej zauważyłam zmianę na lepsze: zniknęło kakao w proszku. Jak się jednak okazało w trakcie degustacji: uciekło tylko z tłumaczenia na polski. W innych językach i na stronie sklepu nadal było. I, co najważniejsze, w smaku. Acz siadając do niej, tego nie wiedziałam. A i tak w sumie nie spodziewałam się niczego szczególnie zachwycającego, ale niezdrowa ciekawość wygrała i i tak ją kupiłam. Jak jednak łatwo się domyślić... różnice były na tyle nieznaczne, że uznałam, iż aktualizacja wystarczy.

W zapachu także i tym razem dominowało suche, przypieczone drewno, z akcentem dymu i jakby toporną palonością. W tle pojawiła się wanilia, dość ciężka i słodkawa, a także subtelna maślaność, nie naruszająca ogólnego suchego wydźwięku.

Tym razem do głowy przyszły mi nie tylko arachidy, ale mieszanka arachidów z migdałami.

Tabliczka była twarda i głośno-sucha trzaskająca, jak wersja z 2024.

W ustach też zachowywała się tak samo, czyli rozpływała się długo, dość kremowo i lekko pyliście.

W smaku ogólnie było tak, jak to pamiętałam z czekolady z 2024. Szybko pokazała się palona gorzkość, wsparta cierpkością kojarzącą się z drewnem i przypalonymi deskami. Wyszedł na jaw też prosty, proszkowy charakter kakao. 

Słodycz wyłoniła się niepewnie, ale też dając się poznać jako prosta, bo cukrowa. Pozostawała umiarkowana, mimo że dołączyła do niej jeszcze wanilia. Nie podniosła słodyczy, ale nadawała jej cięższy ton.

Nieśmiało zaznaczył się lekki kwasek, a w tle przemknęło skojarzenie z lasem. Choć wilgotnym, to jednocześnie ciepłym, parującym? Dusznym. Dołożył się do tego paloność, a słodycz nakierował na lekko żywiczny tor.

Mniej więcej w połowie rozpływania się kęsa gorzkość podzieliła się miejscem z motywem maślanością. Ta nie zmieniła suchego wydźwięku, a pojawiła się jakby obok. Jak w przypadku wersji z 2024 dołączyły do niej prażone fistaszki.

Tu jednak nastąpiła pewna nowość: fistaszkom towarzyszyły migdały w skórkach. Razem, zgarniając też trochę maślaności, podrzuciły jeszcze myśl o suchym biszkopcie z mąki arachidowo-migdałowej. Takim z dodatkiem kakao w proszku.

Końcowo jednak biszkopt zawrócił do dawno ściętego drewna, drewnianych desek i trwał tak wraz z niską, waniliowo-cukrową, ciężkawą słodyczą.

W posmaku znalazło się drewno i paloność, może wręcz drewno spalone na węgiel, dym oraz akcent jednak trochę... bardziej drzewnie żywszy? 

Czekolada zaskoczyła mnie tym, że w zasadzie prawie się nie zmieniła. To, jak dużo zmian powprowadzał Auchan w asortymencie, w składach i efekcie innych sugerowało zupełnie co innego. Ta nadal serwowała suche, spalone drewno, sporo dymu, trochę lasu z echem kakao w proszku i niską, cukrowo-waniliową słodycz. Acz jakby... jakby jednak trochę zgrabniej jej to wyszło?

W dziś opisywanej fistaszki pomieszały się z migdałami, ale ogólnie to ta sama czekolada (a takie różnice mogą wynikać choćby z partii kakao). Acz to zapewniło większą harmonię, a w efekcie lepszy odbiór.

I niestety, jako że w ciągu ostatnich lat pogorszył się Lindt, Grossy wycofano, to ta tabliczka na tle tego, co jest na rynku zyskała. Nie poprawiła się... może minimalnie? Ale na tle konkurencji wypada na tyle ok, że przyznałam jej o pół punktu więcej.

ocena: 6,5/10

kupiłam: Auchan

cena: 13,49 zł

kaloryczność: 624 kcal / 100 g

czy kupię znów: nie

Skład: miazga kakaowa, tłuszcz kakaowy, cukier, odtłuszczone kakao w proszku, ekstrakt waniliowy