Czekolady z dodatkami lubię w dniach nietakbardzodegustacyjnych. Stawiam na ciekawe, ale takie, które wydają się smaczne. Mimo to, jest niewiele takich, które omijam szerokim łukiem i za nic nie chcę próbować. Wierzę bowiem, że wszystko można zrobić tak, by jakoś smakowało. Jednym jednak ze nienawidzonych dodatków jest specyficzne amerykańskie toffi, które zazwyczaj strasznie wali smażeniem. Po prostu go nienawidzę. Wiele osób nie rozumie, co ja mam do tego aż tak, ale... skrajnie go nie cierpię, i tyle. Byłam więc przerażona tą czekoladą, bo myślałam, że je zawiera... to bowiem prezent od osoby nieznającej mnie najlepiej, ale wiedzącej o blogu. No tak, jak już wysyłać coś z Ameryki, ewidentnie chciano mi pokazać coś tamtejszego i, według osoby wysyłającej, naprawdę smacznego. Jak pisałam, wiele osób nie rozumie, co ja mam do takiego toffi. A prawda jest taka, że po prostu wyjątkowo nienawidzę smażenia. Gdy jednak przysiadłam na spokojnie, by sprawdzić markę itp., dotarło do mnie, że to brytyjska firma, a do czekolady dodano toffi typu butterscotch, czyli jak tradycyjne holenderskie twarde maślane cukierki do ssania. To... też mi się nie podobało, ale uspokoiłam się.
Divine 38% Milk Chocolate with Toffee & Sea Salt to mleczna czekolada o zawartości 38 % kakao z Ghany z toffi i solą morską.
Po otwarciu poczułam niemal cukrową słodycz wymieszaną z mocno maślano-karmelkowym wątkiem toffi, za którym kryły się zaskakująco wyraźne orzechy laskowe.
W dotyku tabliczka wydała mi się tłusto-lepka i miękkawa, ale przy łamaniu okazało się, iż do miękkości jej daleko. Może nie trzaskała jako tabliczka, a jedynie trzeszczała za sprawą dodatków, ale była zwarta i twardawa.
W ustach rozpływała się łatwo i szybko, gładko-tłusto w sposób maślano-wodnisty. Mimo iż pozornie gęsta, pozostawała zbita i znikała na wodniste smugi. Spośród nich na język wypadały kawałki toffi. Epizodycznie wyłapywałam drobinki soli oraz trafiłam na dwa spore płatki soli. Te mniejsze rozpływały się szybko i spójnie z resztą, a cukierki...
Ugryzione i pogryzione szybko skrzypiały / trzeszczały, by następnie przylepić się do zębów i po jakimś czasie zniknąć lub po prostu się rozpływały, acz dłużej od czekolady. Nawet na koniec zostało coś do pochrupania - to się już tak do zębów nie lepiło. Obie opcje wydały mi się w porządku, ale zdecydowanie wolałam nr 2 (zostawianie na sam koniec).
Mimo to, nie sposób było nie trafić na nie zębem, np. odgryzając część kostki, ponieważ dodano ich bardzo dużo.
Gdy tylko zrobiłam pierwszy kęs, poczułam cukrową słodycz, zbombardowaną maślanością i maślanym toffi już w ciągu kolejnych sekund. Jako że akurat trafiłam zębem na kawałek dodatku, który przylepił mi się do jedynki, skojarzyło mi się to z Toffifee.
Po tym, jak słodycz uderzyła, nieco zelżała, a czekolada po ustach roztoczyła maślany smak. To była baza, odlegle mleczna i... z nutą orzechów laskowych. Pojawiła się mocno palona nuta. Orzechy uprażone i oblepione toffi - właśnie takich nutkę czułam. Przechodziła w goryczkę, zawieszając nad wszystkim sugestię gorzkawości i tonęła w słodkiej maślaności. Tę podkręciła sól. Uwypukliła słodycz, którą zaczęłam postrzegać jako jeszcze bardziej paloną. Pierwsze skojarzenie z Toffifee znowu zostało przywołane. Przywołała też posmak smażenia. W drugiej połowie rozpływania się kęsa albo jedynie pobrzmiewała jako echo słoności, by następnie tchnąć trochę rześkości, albo przecinała wszystko, serwując słonego pstryczka i podkreślając smażenie.
Następnie jednak słodycz aż zaczynała drapać w gardle, przez co o akcencie soli łatwo zapomnieć. Cukrowo-maślany duet nasilał się przy dodatku, choć ten wydał mi się głównie cukrowy, dopiero potem zaś cukierkowo... nibymaślany, ale w sumie nie do końca. Nie był to mocny smak; trochę tylko opalono-podsmażony.
Pod koniec czekolada wydała mi się wręcz ulepkowato, cukrowo-maślano delikatniusia. Zniknęły palono-smażone nuty, została cukrowość i słoność.
Cukierki "dopogryzane" po czekoladzie smakowały takimi cukrowymi, mdławymi maślanymi cuksami.
Po zniknięciu choćby najmniejszego kawałka został posmak orzechowego toffi, cukrowość drapiąca w gardle i posmak... cukrowych cukierków... maślano-mlecznych? Toffiowato-niedookreślonych. Czułam też, że wszystko to było podkreślone solą, ale soli nie czułam.
Całość wyszła porządnie, ale nudno i nie w moim guście. Trudno o znalezienie ogromnych wad, ale też o elementy zasługujące na pochwałę czy choćby takie, dla których chciałoby się poświecić jej więcej uwagi. Poprawnie zrobiona, tak zasłodzona, że nudna i tyle. Owszem, nuta laskowców była fajna, a toffi zaskakująco przystępne gdy chodzi o strukturę, ale to też nie rewelacja. Przeciętna, że na pewno bym jej nie kupiła, cieszyłam się, że mam komu większość (Mamie) oddać. Ten posmak smażenia w toffi wyjątkowo mi nie odpowiadał, tak samo jak maślana baza smakowa czekolady i taka struktura, szybkie znikanie. Po dwóch kostkach strasznie chciało mi się pić od soli i cukru, przez co nawet wąchać tej czekolady dalej mi się nie chciało. Mama odebrała ją lepiej, ale jej też nie porwała. Uznała ją za poprawną, przy czym: "te toffi to chyba najciekawsze, co w tej czekoladzie było. Całość nie za słodka i wcale nie taka słona".
Jako ciekawostkę Wam powiem, że mimo wszystko chyba wolałabym Pawełka, gdybym już miała zjeść coś z toffi, bo nie było w nim cienia smażenia.
Skojarzyła mi się z biedronkową Cachet mleczną z karmelem i solą - no, w Divine przynajmniej czuć sól oraz z Endangered Species 72 % Dark Chocolate with Hazelnut Toffee. Divine smakowała laskowcami bez nich w składzie; niestety też z nutą podsmażenia, choć nie powinno jej tam być (bo to butterscotch, a nie toffi amerykańskie). Na szczęście smażenie było o wiele delikatniejsze niż w Hershey's Nuggets Milk Chocolate with Toffee & Almonds.
ocena: 6/10
kupiłam: dostałam
cena: -
kaloryczność: 565 kcal / 100 g
czy kupię znów: nie
Skład: cukier, tłuszcz kakaowy, odtłuszczone mleko w proszku, miazga kakaowa, toffi typu butterscotch 10% (cukier, syrop glukozowy, tłuszcz mleczny, sól), tłuszcz mleczny, sól morska, lecytyna słonecznikowa, wanilia
