Chocolates Sole Chocolate Puro 73 % Cocoa Dark Chocolate Republica Dominicana Organic ciemna z Dominikany

Na koniec czystych Sole zostawiłam dziś przedstawianą, wierząc, że może być najbardziej udana. Te o wyższej zawartości kakao z półki niedegustacyjnej wychodzą różnie. Chocolates Solé Chocolate Puro 94 % Cocoa Dark Chocolate Republica Dominicana Organic była zaskakująco łagodna - pewnie sporo % poszło na tłuszcz kakaowy. Liczyłam, że w dziś prezentowanej kwestia słodyczy i gorzkości będą lepiej wyważone  i przeczuwałam, że czeka mnie przyjemna, ale prosta degustacja. Obstawiałam bowiem, że to do wspomnianej już dziś przedstawiana będzie podobniejsza niż do (Chocolates Sole) Naturitas Chocolate Negro 85 % cacao, która trochę mi podpadła nutą waniliowo-wanilinową, udającą margarynę. Wszak ta gorsza była z zupełnie innej linii tej marki, produkowanej na zlecenie sklepu.

Chocolates Solé Chocolate Puro 73 % Cocoa Dark Chocolate Republica Dominicana Organic to ciemna czekolada o zawartości 73% kakao z Republiki Dominikany.

Po otwarciu poczułam bardzo delikatny zapach kwiatów i wanilii, przysłaniających lekką nutkę białych, jasnych owoców: lychee i bananów, może też echo gruszek, acz jakby okrojonych z soczystości. Za nimi zaznaczyła się wycofana, nieśmiała paloność, kojarząca się z mocno palonym kakao zrobionym na mleku, a tym samym nim załagodzonym, i motyw chłodnego kamienia.

Tabliczka była twarda jak kamień. Odniosłam wrażenie, że nie tylko ze względu na grubość, ale też gęstą masywność. Trzaskała głośno, też zapewniając o masywności.

W ustach czekolada rozpływała się w tempie raczej wolnym niż średnim, początkowo jakby niezbyt chętnie, acz nie jakoś szczególnie wolno. Miękła jakby tylko z wierzchu, zachowując konkretny rdzeń i kształt. A jednak nie brakowało jej też kremowości i maślanej tłustości. Podniebienie pokrywała mazią, przypominającą smar, a pp zniknięciu zostawiała cierpko-suchy efekt.

W smaku pierwsza wystrzeliła całkiem wyrazista ziemia o nico suchym charakterze. Była to ziemia pylista, trochę żwirowa, z której unoszą się tumany kurzu.

Pod jej suchość podczepiło się kakao w proszku, wprowadzające motyw murzynka. Tak mocno kakaowego, jak to tylko możliwe. Pomyślałam jeszcze o lekko karmelowych... suchych brytyjskich krówkach fudge? Kakaowe ciasto podkręciło gorzkość, kierując ją jednocześnie w nieco wilgotniejszy motyw. Słodycz ustanowiło na przyjemnie niskim poziomie. Poczułam się, jakbym trochę suchawe ciasto popiła mlekiem.

Pojawiła się maślaność, która też dopingowała wilgoć, a po chwili jeszcze mocna, czarna herbata. Ta już zdecydowanie uderzyła w wilgotniejszy wydźwięk, kierując moją uwagę na wilgotne fusy herbaciane. Zupełnie, jakby tak zaserwować cierpkawą herbatę do wspomnianego już murzynka.

Murzynka z kremem śmietankowym? Bitą śmietanką? Delikatna słodycz kakaowego ciasta zyskała jakby biały wydźwięk: do śmietanki dołączyły lekkie białe kwiaty i trochę wanilii. Proporcje mleka i kakao odwróciły się: kakaowe ciasto nagle zmieniło się w gorące kakao zrobione na mleku oraz kakaowe lody na śmietance i mleku z kawałkami karmelowych "fudge".

Mniej więcej w połowie rozpływania się kęsa w śmietankowo-kwiatowej toni odnotowałam jakby białe, nieśmiałe owocowe smoothie, okrojone jednak z soczystości. Doszukałam się bananów, lychee, może też gruszek. I... mdławych brzoskwiń ufo? Acz to nie była nuta tych owoców jako takich, a jedynie bardzo ulotna sugestia. Pochowanych w kwiatach, ale jednak lekko pobrzmiewających. Razem przełożyły się na wzrost słodyczy do poziomu średniego.

Gorzkość wróciła do bardziej palonego wydźwięku. Pomyślałam o konkretniej przypieczonych brzegach ciasta kakaowego. Do słodyczy dołączył jeszcze nieco mocniej palony karmel. Podniósł słodycz, mimo poważniejszego wydźwięku. Karmel i... stare książki? Jakby tak raczyć się tymi słodkościami, pochylając się nad takowymi.

Delikatne, ledwo uchwytne owoce z tła zmieniły wydźwięk na cięższy i cierpkawy. Do głowy przyszedł mi kompot z suszono-podwędzanych śliwek i gruszek z motywem dymu, ale bez choćby cienia kwasku. I znów nie był to wyraźny smak, a jedynie taki jakby ich klimat.

I nagle wszelkie owocowe akcenty zatopiła śmietanka i żywe białe kwiaty, wygładzając i trochę obniżając i tak dość niską słodycz.

Gorzkość końcowo przypomniała sobie o ziemi. Ta jednak nie była już aż taka sucha. W ogóle nie jakoś szczególnie wyrazista, choć na pewno poważna i dość zdecydowana. Wzmocnił ją motyw chłodnego kamienia, chłodnej kamiennej płyty.

Po zjedzeniu został posmak pieczono-palony, mocno murzynkowy z zaznaczonym kakao w proszku, trochę ziemisty. Czułam delikatną słodycz kwiatowo-waniliową, trochę waniliową i echo niesoczystego, ale jednak owocowego białego smoothie.

Czekolada była bardzo prosta, nieambitna, ale smaczna w swej prostocie. Zbyt delikatny, jakby zwietrzały zapach wynagrodził zacny smak. Mocno, ale nie siekierowo gorzki, kojarzył się z porządnie kakaowym murzynkiem z dodatkiem ziemi i chłodnego kamienia. Osłodziły go kwiaty, wanilia, potem karmel oraz nieśmiałe biało owocowe przebłyski. Kwaśność czy soczystość nie pojawiły się, ale ta prosta, gorzka i nie za słodka, spokojna, stateczna kompozycja nie potrzebowała ich jakoś szczególnie.

ocena: 8/10

kupiłam: naturitas.pl

cena: 16,28 zł

kaloryczność: 561 kcal / 100 g

czy kupię znów: raczej nie

Skład: kakao, surowy cukier trzcinowy, tłuszcz kakaowy