Solkiki Marañón Sun Dried 70 Fortunato no.4 Unroasted Cacao ciemna 70 % z Peru

Brytyjska marka założona przez pasjonatów Iris i Boba, Solkiki, istnieje od 2008, formalnie od 2015 i ma w opisie, że była pierwszą w Europie marką wegańska bean-to-bar. Jej nazwa i logo dobrze mi się kojarzyła, byłam pewna, że jadłam jakąś ich czekoladę, więc gdy szukałam na blogu, przeżyłam szok. Musiałam pomylić ich z podobnie brzmiącą... Gdy zorientowałam się, że nie jadłam niczego Solkiki, postanowiłam to naprawić. Zamówiłam więc czekoladę, która wydała mi się po prostu interesująca, mimo że żałowałam, że nie miała więcej kakao. Mówiłam sobie jednak, że może skoro to surowa czekolada, to jakoś przejdzie. A jednak... gdy przed przygotowywanie tego posta znalazłam na stronie producenta informację, że ilość tych jest ograniczona, bo zaprzestań dostaw z Maranon i muszą szukać nowego źródła, zaczęłam bardzo cieszyć się, że ją mam. Zrobiono ją z kakao Fortunato no.4, zwanego Królem Ziaren , z plantancji Dona Fortunato. Rośnie tam Drzewo Matka, posiadające DNA identyczne z Pure Nacional. Uważane za wymarłe od ubiegłego stulecia, ziarno to zostało ponownie odkryte u podnóża Andów, na wysokości dwukrotnie wyższej niż ta, na której zazwyczaj rosną drzewa kakaowca.  Fortunato wraz z żoną uczestniczą w zbiorach. Przy użyciu maczet otwierają kabosy i wydobywają ziarna. Zamknięte wiadra z mokrymi ziarnami kakaowca są transportowane na osiołku Fortunato z farmy do domu rodzinnego, a tam ważone. Właściciele marki Solkiki szczycą się, że poświęcają temu kakao należną uwagę. 

Solkiki Marañón Sun Dried 70 Fortunato no.4 Unroasted Cacao to ciemna czekolada o zawartości 70% nieprażonego / surowego kakao z Peru, z regionu rzeki Maranon; ziarna suszono na słońcu.

Po otwarciu poczułam jakby delikatnie, słodkawo mleczny zapach słodkiego, przesadnie posłodzonego, jogurtu wiśniowego z motywem konkretnie specyficznych wiśni z kupnych jogurtów. Żeby nie było: owoców jędrnych i chyba całych, ale typowo "jogurtowych", o znikomej kwaśności ze względu na słodkie realia. Jogurt mieszał się z niemal orzeźwiającą maślanką. Ta też niby nie była mocno kwaśna, ale pewną obietnicę kwasku ogólnie to tworzyło. Słodyczy dołożyły jeszcze kwiaty - mocno wilgotne i z gnilnym echem. Całość byłaby za słodka, gdyby nie stojąca obok poważniejsza, wytrawniejsza nuta wędzonej herbaty, w której to wędzenie wychodzi przed herbacianość.

Tym, co mnie najpierw nastawiło bardzo negatywnie, a potem przełożyło się na to, że dostałam kilka czekolad tej marki od producenta był... włos. Porządnie zatopiony w tabliczkę i sterczący z niej. Podobno jestem 2. przypadkiem w historii, który trafił na coś takiego, a mogą pochwalić się, że są regularnie kontrolowani przez oficjalny rządowy zespół ds. higieny bezpieczeństwa żywności i zawsze otrzymują najwyższą możliwą ocenę: 5 gwiazdek, co można sprawdzić online. Cóż, jak widać, zdarza się... Z moim szczęściem akurat mnie.

Tabliczka w dotyku wydała mi się tłusta i jakby powierzchownie lekko pylista. Była twarda, co przełożyło się na głośne trzaski podczas łamania. Świadczyły o gęstości i robiły aluzje do zawilgocenia.

W ustach rozpływała się powoli, bardzo maziście i kremowo. Była średnio tłusta i raczej gładka, aksamitna, a jej kremowość szła w nieco mazistym, lepkim kierunku. Pokrywała podniebienie maślanymi smugami, z czasem dodając do tego drobną soczystość. W tle wisiało echo pylistości, ale nie suchość.

W smaku od razu z pełną mocą rozbrzmiała słodycz karmelu. Palonego, a więc nie czysto słodkiego, ale nie za mocno, więc bez cienia goryczki. Oczami wyobraźni zobaczyłam karmel jasnobursztynowy, niemal złocisty i... oblepiający orzechy.

Orzechy, głównie nerkowce i laskowe w skórkach, były w karmelu, nie karmelizowane. Całość wyszła więc łagodniej, nieco maślano-śmietankowo. Słodycz rosła powoli, obierając ciężkawy tor. Słodycz zdawała się rządzić całą kompozycją.

W tle zaznaczyła się... prawie goryczka, bardziej wytrawność. Coś drzewnego, suszone liście...? A jeszcze dalej, za nią, echo...  chłodno metaliczne?

Aż nagle na drodze do ciężkości słodyczy stanęło trochę owoców. Wręcz słodziutkie owoce czerwone: przede wszystkim truskawki. Wyobraziłam sobie naturalny, acz mocno dosłodzony budyń z truskawkami liofilizowanymi, może też z wiśniami w proszku, a potem jakąś słodzoną, jakby lekko karmelową granolę truskawkową, z truskawkami. Karmelowi zależało, by utrzymać nadrzędną pozycję, ale mglisty motyw owoców dał radę się zaznaczyć.

Część karmelu odbiegła gdzieś na bok... Wraz z maślanością. przez moment w głowie zalegało mi  myśl o bardzo słodkim kajmaku z metalowej puszki, a potem przemknęło jakieś karmelowe latte, ale niekoniecznie kawowe... Herbaciane latte karmelowe? Ze śmietankowo-mleczną pianką na pewno.

Mniej więcej w połowie rozpływania się kęsa gorzkość nieco wzrosła, serwując mi liściastą herbatę. Zapomniała o mleku, malując wizję suchych, a tylko co naciągających liści... Liści, które dopiero rozwijają swój smak.

Truskawki przejęły mleczność, stając się mlecznym, subtelnie truskawkowym shake'em... może z czekoladą mleczną? Przynajmniej przyozdobionym wiórkami takowej. W owocach pojawiła się niska, niziuteńka kwaśność, a do truskawek wyraźnie dołączyło troszeczkę wiśni w wydaniu mocno jogurtowym. Jakbym w kupnym, niekwaśnym, a nawet za słodkim jogurcie właśnie trafiła na cały owoc. W jogurcie tym znalazło się sporo czerwonych owoców, jednak ogólnie i tak był bardzo słodki. Aż za słodki, choć w tle odnotowałam jakby maślankowe orzeźwienie.

Słodycz wciąż dominowała, choć na pewien czas karmel z owocowym echem zmienił się w przesłodzone owoce z karmelowym echem, by jednak potem wrócić.

Ogólnie rześkość do kompozycji próbował wpleść akcent żywych drzew... Drzewa dodały także herbacie nieco świeżości, choć ta... gdy tak nabierała mocy, robiła się trochę ciężka. Do głowy przyszła mi wędzona herbata czarna. Bardzo wędzona. Drzewa w końcu odpuściły, przeszły w ziołowość... Cierpkość piołunowatych roślin rozgościła się, choć nie przełamała wysokiej słodyczy. Wrócił bowiem karmel, wsparty kajmakiem. Wędzoność i herbata podszepnęła... zdrowszy karmel daktylowy?

Wręcz przeciwnie: zmieszała się z nią, obfitując w słodko gnilne kwiaty. Mocno zawilgocone, zwiędłe... i w tym sensie dziwnie lekko-rześkie zarazem. Polubiły się z jogurtowymi wiśniami, które też wyszły soczyście i ciężkawo zarazem.

Po zjedzeniu został posmak łagodnego karmelu z echem karmelowo-owocowej granoli, mieszający się z metalicznością oraz motywami truskawkowo-wiśniowego jogurtu, shake'a mlecznego oraz herbaty z mlekiem z wędzonym, wędzono-metalicznym (?) echem oraz wątkiem rześko-ciężkawym, wilgotnym zwiędło-gnilnych, słodkich kwiatów.

Czekolada miała sporo bardzo zacnych nut, ale wtłoczyła je w przesadzoną słodycz. Żałowałam, że gorzkość, wędzona herbata i akcenty drzewno-ziołowe się nie rozwinęły, a tylko trochę pokazały. Podobnie owocowe akcenty były bardzo subtelne. Acz nie wiem, czy mocniejsze pasowałyby do wędzonej herbaty... Ich aż tak jak jej nie żałuję. Jogurtowe wiśnie, truskawkowa granola i lekko truskawkowy shake mleczny, sporo słodkiego jogurtu, orzechy w karmelu na początku, zaś karmel daktylowy i gnilne kwiaty na końcówce smakowały mi, ale smakowałyby o wiele bardziej, gdyby nie było aż tak słodko. Ogrom karmelu na początku, potem przesłodzony jogurt i znów karmel dominowały cały czas. I w zasadzie nie zgadłabym, że zrobiono ją z nieprażonego kakao.

Czuję, że gdyby miała z 75% kakao, mogłaby zdobyć za smak 9. Długo zastanawiałam się, czy nie odjąć czekoladzie punktu za bylejakość i niesterylne warunki przy produkcji, czyli ten obrzydliwy, sterczący włos, wtopiony w masę czekolady, ale w końcu uznałam, że może jednak można im to wybaczyć.

Gdy pomyślałam np. o Feitoria Do Cacao Peru Maranonn 72 % Chocolate Negro, pomyślałam, że bardzo niewiele łączy tę czekoladę z innymi z tego regionu. Z podlinkowaną na pewno herbata, ale w Feitorii czułam dużo granatowych winogron, malin, pomarańczy, alkoholu, ziemi. Wspólne było to, że też to wszystko oferowała "na słodko".

Beskid Chocolate Czekolada Gorzka 70 % Peru Maranon też była słodka, ale jednocześnie rześka i przyjemnie ziemiście-ziołowa. Do tego mocno owocowa (limonki, brzoskwinie, maliny, truskawki, wiśnie, agrest), a do owoców dodała jogurt i wino oraz trochę nieostrego chili. Ich czerwone owoce i zioła można jakoś powiązać, ale nie powiedziałabym, by były bardzo podobne. Beskid niezaprzeczalnie był najpyszniejszy ze wspomnianych.

ocena: 8/10

kupiłam: chocolateseekers.com

cena: £8.45 (za 56g; około 41 zł)

kaloryczność: 495 kcal / 100 g

czy kupię znów: nie

Skład: ziarna kakao, surowy cukier trzcinowy